Ακόμη δύο πολύτιμούς βαθμούς άφησε στην έδρα της η ΑΕΛ, δημιουργώντας έτσι ένα αρνητικό σερί με τρεις ισοπαλίες σε ισάριθμες αναμετρήσεις στο «AEL FC ARENA».
Οι παίκτες της ΑΕΛ, για ένα ακόμα εντός έδρας αγώνα, μπήκαν πολύ νωχελικά στο παιχνίδι και ουσιαστικά «πέταξαν» στα σκουπίδια όλο το πρώτο ημίχρονο χωρίς να δημιουργήσουν ούτε μία σοβαρή ευκαιρία για γκολ.
Στο δεύτερο ημίχρονο προσπάθησαν περισσότερο, ωστόσο δεν κατάφεραν να πάρουν την πρώτη εντός έδρας νίκη τους, μένοντας πάλι στο 0-0.
Τι συμβαίνει λοιπόν στην ΑΕΛ και έχει γίνει ο "Αϊ-Βασίλης του Νοεμβρίου" αφαιρώντας από το σακούλι της σίγουρους βαθμούς, χαρίζοντας σε αντιπάλους όπως ο Πιερικός ή ακόμη χειρότερα όπως ο Βύζας Μεγάρων και ο Ηρακλής Ψαχνών ανέλπιστες, γι' αυτούς, επιτυχίες;
Ακούω τις τελευταίες μέρες τις έντονες αντιδράσεις των φιλάθλων που έχουν θορυβηθεί από τα άσχημα αποτελέσματα και τρελαίνομαι. Θα προσπαθήσω να "δω" τα πράγματα και από τις δυο πλευρές.
Δεν έχουν άδικο οι φίλαθλοι σε ότι αφορά τον προβληματισμό τους, αλλά η υπερβολές αρκετών δεν βοηθάνε κανέναν. Άχρηστος ο Κόουλμαν, άχρηστος ο Μπόα Μόρτε, ανίκανοι οι "μικροί" Σιατραβάνης και Πλιάγκας. Καταλαβαίνω ότι έχει εξαντληθεί η υπομονή όλων μας γιατί αλλιώς ξεκινήσαμε, καταλαβαίνω ότι πρέπει να τους τρίξουμε τα δόντια για να καταλάβουν ότι η Λάρισα δεν είναι Μέγαρα ή Ψαχνά αλλά δεν καταλαβαίνω την ισοπέδωση και τον μηδενισμό. Η στάση των "MONSTERS" στον τελευταίο αγώνα είναι οδηγός. Για 90' ήταν δίπλα στην ομάδα με κορυφαία στιγμή στο 86' του αγώνα που παρέσυραν όλο το γήπεδο να τραγουδάει "Αελάρα βάλε ένα γκολ, ένα γκολ, ένα γκολ" και ΜΕΤΑ την λήξη αποδοκίμασαν τους παίκτες - όπως τους άξιζε - για την αποτυχία τους.
Νομίζω ότι τα πράγματα είναι απλά.
Το σύνθημα του 86' είναι όλο το πρόβλημα. "Αελάρα βάλε ένα γκολ" επιτέλους. Και στα τρία παιχνίδια η ομάδα είχε κατοχή 70%, έχασε σωρεία ευκαιριών και είχε μια τρομερή ποιοτική διαφορά από τους αντιπάλους της. Έλειπε όμως ο παίκτης που θα έστελνε την μπάλα στα δίχτυα. Έλειπε ένας Κυπαρίσης. Η ομάδα δεν αναπτύσσεται καλά λένε κάποιοι. Σωστά, αλλά πως να αναπτυχθεί μια ομάδα απέναντι σε 8 ή 9 ή ακόμη και με 10 παίκτες; Για δοκιμάστε να περάσετε με το αυτοκίνητο σας από την πόρτα της πολυκατοικίας σας, χωράει;
Αν έμπαινε το δοκάρι του Νεμπεγλέρα με τον Βύζαντα, αν μετρούσε το γκολ με τον Πιερικό στην φάση που η μπάλα πέρασε την γραμμή και αν δινόταν το πέναλτυ στον Μπόα Μόρτε με τα Ψαχνά το αποτέλεσμα θα ήταν διαφορετικό λένε κάποιοι. Συμφωνώ ότι αυτά είναι γεγονότα. Αλλά δεν είναι δικαιολογία για μια ΑΕΛ.
Αν περιμένεις με ομάδες που υπάρχει διαφορά τουλάχιστον δυο κατηγοριών την μια φάση για να πάρεις την νίκη δεν είσαι ΑΕΛ. Με τις ομάδες αυτές βάζεις 3-4 γκολ (αρχίζοντας από το πρώτο δεκάλεπτο μάλιστα) και απλά λες είχα και ένα δοκάρι ή δεν μου έδωσε και ένα πέναλτυ. Αλλά βάζεις 3-4 γκολ, κάτι που δεν κάνει η ΑΕΛ. Και πέφτουμε στην παγίδα του να κρίνουμε αν το αριστερό μπακ είναι σε καλή κατάσταση και αν το αμυντικό χαφ γυρίζει την μπάλα προς τα πίσω.
Γκολ δεν βάζουμε ρε παιδιά. Εκεί είναι το πρόβλημα. Θα πρέπει επειγόντως τόσο ο Κρις Κόουλμαν όσο και οι παίκτες του να βρουν τρόπο να κάνουν γκολ τις πολλές ευκαιρίες που δημιουργούν. Και αφού λύσουν αυτό το πρόβλημα ΑΜΕΣΑ θα πρέπει να εκμεταλλευτούν την περίοδο του Ιανουαρίου για να καλύψουν το κενό. Η ομάδα έδειξε ένα άλλο πρόσωπο με την Βέροια. Πόσοι όμως μέσα στο ARENA θα παίξουν όπως η Βέροια στο γήπεδο της; Πρέπει λοιπόν εκεί να βρεθεί ο άνθρωπος που ανάμεσα από ένα δάσος ποδιών θα σπρώχνει την μπάλα στα δίχτυα. Με τις τάπες, με το γόνατο, με την πλάτη, δεν έχει καμιά σημασία. Να βάζει το πρώτο γκολ για να ξεκλειδώνουν οι αντίπαλες άμυνες. Νομίζω ότι ο άνθρωπος αυτός δεν υπάρχει. Ένα άλλο μειονέκτημα της ομάδας είναι τα λίγα μακρινά σουτ τα οποία είναι η λύση στις άμυνες μπετόν και στις κακές διαιτησίες.
Πως θα γίνουν πράξη όλα αυτά; Λυπάμαι αλλά δεν θα γίνω προπονητής της κερκίδας. Όταν νιώσω έτοιμος (όπως πολλοί φίλοι) να αναπτύξω συστήματα και τακτικές θα διεκδικήσω την θέση του Κόλουμαν. Μέχρι τότε θα βλέπω και θα κριτικάρω τα προβλήματα, όπως όλοι, αλλά θα αφήνω τους υπεύθυνους να βρίσκουν τις λύσεις. Σε λίγες ώρες είναι το παιχνίδι με την Παναχαίκή. Ελπίζω να είναι μια καινούρια αρχή για την ΑΕΛ αλλιώς κινδυνεύει από "Αϊ-Βασίλης του Νοεμβρίου" να γίνει ο "Αϊ-Βασίλης της χρονιάς". Με όποιες επιπτώσεις σε όλους και όλα έχει αυτό.
Φώτης Βακιρτζηδέλης
