Ποιός θα το 'λεγε και θα το πιστεύαμε... Μετά από τρεις εντός έδρας αγώνες κι έναν εκτός, η ΑΕΛ έχει μόλις έξι βαθμούς, γιατί δεν μπορεί να βάλει γκολ στο γήπεδό της και παραχωρεί τη μια ισοπαλία μετά την άλλη.
Αυτή τη φορά απ' το AEL FC ARENA έφυγε πανηγυρίζοντας κάποιος Ηρακλής Ψαχνών, ακολουθώντας περισσότερο τη συνταγή του Πιερικού (αλλά και με περισσότερες θεατρινίστικες καθυστερήσεις) και λιγότερο του Βύζαντα. Η ουσία βέβαια είναι πως οι "βυσσινί", παρότι αλλάζουν συνθέσεις και σχήματα και παρότι φρεσκάρονται σε φυσική κατάσταση, δεν μπορούν να βρουν αντίδοτο και χάνουν διαρκώς έδαφος. Μάλιστα, στην προκειμένη περίπτωση, λίγο έλλειψε στο 90' να 'χουμε ακόμη χειρότερα...
Κατά τα άλλα, το ρεπορτάζ προσφέρει - όπως και η ομάδα - μια απ' τα ίδια... Ένα πρώτο ημίχρονο που δωρίστηκε στον αντίπαλο κι ένα δεύτερο με πίεση μεν, αλλά και φλυαρία και βιαστικές ενέργειες και απόκρουση επί της γραμμής και διαιτητικά σφάλματα σε βάρος κατά κανόνα των "βυσσινί" και μια κερκίδα στα πρόθυρα νευρική κρίσης.
Ο αγώνας
Ως γνωστόν η ΑΕΛ ξεκίνησε το ματς με μια περίεργη βεβαιότητα ότι - δεν μπορεί - αυτό θα το κερδίσει επειδή θα παίξει καλύτερη μπάλα! Γι' αυτό έκανε και το χειρότερο απ' τα έξι ημίχρονα που έπαιξε ως τώρα στο γήπεδό της.
Σκεφτείτε μόνο ότι στο 8' από ενέργεια του Σεσίνια και "τσαφ" του Σιατραβάνη έγινε η πρώτη υποψία φάσης και στο 16' το πρώτο, αλλά πολύ άστοχο, σουτ των "βυσσινί", επίσης απ' τον Σεσίνια. Άντε να αναφέρουμε ότι στο 23' ζητήθηκε κι ένα πέναλτι σε χέρι αμυντικού (πάνω σε ντρίμπλα του Γκονζάλες), αλλά δεν επρόκειτο για καμιά καραμπινάτη περίπτωση.
Λάθη πολλά στις κρίσιμες πάσες κοντά στην αντίπαλη περιοχή, αργή ανάπτυξη και παντελής απουσία ρυθμού, χαρακτήριζαν το παιχνίδι της ΑΕΛ, απέναντι σ' έναν αντίπαλο που ανέβηκε τη σέντρα για ένα πλάγιο άουτ στο 10' κι έκανε κάποια στιγμή μια κόντρα που κατέληξε σε άστοχη κεφαλιά του Σέγκου.
Απ' το 30' και μετά κάποιες γρήγορες εναλλαγές μπάλας κάτι πήγαν να δώσουν, αλλά χωρίς ουσία, αφού και πάλι όταν ήταν να βγει τελική πάσα ή να γίνει τελική προσπάθεια, όποιος κι αν αναλάμβανε την πρωτοβουλία, τα θαλάσσωνε.
Στην επανάληψη όντως η ομάδα μπήκε καλύτερα κι ας μην είχε αλλαγή σε πρόσωπα ή τακτική, πλην ίσως της απελευθέρωσης του ρόλου του Σεσίνια, ο οποίος άρχισε να κινείται πλέον σε όλο το πλάτος του γηπέδου, αλλά άναρχα.
Στο 46' λοιπόν αποκρούστηκε στη γραμμή από αμυντικό κεφαλιά του Ααράμπ, σο 59' γυριστό σουτ του Σιατραβάη έφυγε άουτ, στο 67' κεφαλιά του Χατζή αποκρούστηκε δύσκολα απ' τον γκολκίπερ, στο 68' διαδοχικά σουτ των Ααράμπ και Μπόα Μόρτε μέσα απ' την περιοχή επίσης αντιμετωπίστηκαν, ενώ στο 69' ο Πορτογάλος φάνηκε ξεκάθαρα να ανατρέπεται χωρίς να ...ιδρώσει όμως ο ρέφερι της αναμέτρησης.
Επίσης, στο 80' ο Βούζας γύρισε παράλληλα τη μπάλα αλλά δεν τη βρήκε ο Σαϊτιώτης, στο 85' σουτ του Γκονζάλες το απέκρουσε σε κόρνερ ο Τόλιος, ενώ στις καθυστερήσεις ο τελευταίος έκανε και την δική του "απόκρουση του αγώνα" σε φοβερό μακρινό σουτ του Αραμπατζή.
Ωστόσο, την πραγματική "απόκρουση του αγώνα" την είχε κάνει στο 90' ο Σωτηρίου, στο τετ - α - τετ με τον Ντελέκο, ο οποίος είχε πάρει πριν στο σπριντ τον κατάκοπο απ' την πολύμηνη απραξία, Αραμπατζή, ο οποίος όμως ατομικά έδειξε πως θα βοηθήσει την ομάδα στη συνέχεια...
Οι συνθέσεις
Πριν καταγράψουμε τις συνθέσεις των δύο ομάδων, να πούμε πως η ΑΕΛ έπαιξε τύποις με 4-2-3-1, αφού η φύση και μόνο των παικτών που χρησιμοποιήθηκαν στα χαφ, έδινε στο παιχνίδι την εικόνα ενός 4-1-4-1. Μάλιστα, πολλές φορές ο Χατζής ή ο Ααράμπ, ανέβαιναν τόσο που να δίνουν έξτρα περιθώριο στους Μπόα Μόρτε και Γκονζάλες να κινούνται ως επιθετικά χαφ και όχι ως αμυντικά.
Από κει και πέρα, δεξιά στην άμυνα έπαιξε ο Αραμπατζής, αριστερά ο Κατσιαρός, στην μεσοεπιθετική τριάδα οι Σιατραβάνης, Πλιάγκας, Σεσίνια και στην κορυφή ο Ζεκίνια. Στην πορεία πλην των αμοιβαίων αλλαγών θέσεων στα άκρα δεν είχαμε κάποια δραματική παρέμβαση του Κόουλμαν. Ακόμη και οι παίκτες που ήρθαν απ' τον πάγκο, κάποιοι εξ' αυτών καθυστερημένα, άλλαξαν πρόσωπα και όχι στρατηγική. Εξάλλου, ήταν σαφές πως όσο πλησιάζαμε στη λήξη, μόνο οι τακτικές δεν είχαν ρόλο στο παιχνίδι.
Κρίνοντας σε ατομικό επίπεδο, αν θέλουμε κάπου να σταθούμε περαιτέρω, είναι στην κατά κανόνα θετική παρουσία του Ααράμπ, στην καλή παρουσία του Βούζα και στην ανάδειξη του Σωτηρίου σε MVP, λόγω της φάσης του 90'. Οι υπόλοιποι έκαναν μόνιμα μισές δουλειές και χαλούσαν οι ίδιοι όσα προσπαθούσαν με κόπο να φτιάξουν. Εξαιρείται ο Σιατραβάνης, ο οποίος δυστυχώς δεν πρόσφερε τίποτα, πραγματοποιώντας τη χειρότερή του εμφάνιση με τα βυσσινί...
ΑΕΛ: Σωτηρίου, Αραμπατζής, Κατσιαρός, Χατζής, Ααράμπ, Μπόα Μόρτε, Σιατραβάνης (63' Σαϊτιώτης), Γκονζάλες, Σεσίνια, Πλιάγκας (73' Βούζας), Ζεκίνια (83' Τσιμπάμπα)
ΗΡΑΚΛΗΣ ΨΑΧΝΩΝ: Τόλιος, Μπακομήτρος, Ζουλιώτης (54' Γανωτής), Ρεπετσάς, Γιώτας, Παριανός, Δελήμπασης, Λιόσης, Ντελέκος, Σέγκος (60' Ριμπέιρο), Τσόκανης (73' Πάγκαλος)
*Κακός ο διαιτητής Χρ. Γκράνας από την Ξάνθη (γι' αυτόν θα τα πούμε άλλη στιγμή), "κιτρίνησε" τους Μπόα Μόρτε, Κατσιαρό, Χατζή, Τσιμπάμπα απ' την ΑΕΛ και τους Τόλιο, Μπακομήτρο, Δελήμπαση, Λιόση, Ντελέκο, Σέγκο, Γανωτή, απ' τους φιλοξενούμενους.
Πηγή: sportlarissa.gr
